สติกะตังหาย*บล็อก

กลิ่นบล็อกเริ่มโชยไงคะเลยมาอัพ...(ที่จริงกะว่าจะดองอีกซัก 2 เดือน...)

อัพแฟนอาร์ทแหละนะคะ เนื่องจาก จขบ.ไม่มีอารมณ์แต่งฟิค =___=

ไม่อยากทำอะไรเลยอ่ะ

เบื่อสุดๆ =___=

 

..

...

 

ชมพูมาเชียว... เจ้าหญิงสตอเบอรรี่ซันเดย์ ฮึฮึ

me// *โดนโบก...

 

ขี้เกียจลงสีด้วยนะนั่น..

อันที่จริงวาดฉลองป๋าแซนยอมโผล่ออกมาซะที...

ก็นะ... ทำไมไม่ไปช่วยเมียก่อนฟะ!!!!!!!!!! 

 

&

 

สาเหตุที่ไม่มีอารมณ์มาอัพบล็อกเป็นชาตินอกจากกองงานทั้งหลายแล้วก็คือเรื่องทงบังอ่ะแหล่ะ =_=

ไม่มีใครรู้ว่าอิซีฟเป็นแคส(หมายถึงนอกจากเพื่อนที่ ร.ร. น่ะนะ)

เพราะจขบ.ไม่เคยบอกเลยเลยนี่นาว่าเป็นแคส = =

(ถึงแม้ตอนนี้จะเฉดหัวตัวเองไปอยู่ระหว่างเกากับยุ่นก็เหอะ = =  แต่ฉันรักโอป้าเสมอนะ!!!)

 

เพราะทงบังทำเอาหมดอารมณ์ไม่อยากทำอะไรไปเลย(แต่มีอารมณ์มานั่งแช่ง SME - - )

นั่งน้ำตาซึมเลยอ่ะ ตอนเห็นมี๊แจกลั้นน้ำตาขึ้นไปรับรางวัล MAMA T_T

โดยเฉพาะตรงท่อนที่มี๊แจพูดว่า 'ฉันรักพวกนายนะ' น้ำตาไหลพรากกกก

มี๊แจแทบไม่ยิ้มเลย เหมือนกลั้นอะไรไว้ซักอย่าง TT^TT...

แง้วววว

 

พี่ๆทั้งห้าคนจะต้องชดใช้ค่าน้ำตาของแคสที่ร้องไห้ให้พวกพี่ไปโดยการกลับมายืนอยู่ด้วยกันอีกครั้งให้ครบทั้ง 5 คนนะ~!!!

ฉันจะรอจนกว่าวันนั้นจะมาถึงนะคะ!!

ฉันเชื่อว่าพี่ๆจะต้องฝ่าฝันมันไปได้!!

ฉันจะคอยช่วยเหลือพวกพี่โดยการนั่งแช่ง SME ให้!!

หัวใจหลายล้านดวงของแคสจะอยู่ข้างๆหัวใจห้าดวงของพี่ๆเสมอ!!!

 

เร็วพี่ๆจะอยู่ด้วยกันอีกครั้งใช่มั้ยคะ!!!

(ที่ยุ่นหลายงานมากเลย.. โทโฮนี่ไม่ค่อยห่วงเท่าไหร่ แต่ห่วงทงบังมากๆเลยนะคะ(แต่ถึงยังไงหนูก็ห่วงทั้งโทโฮและทงบังอยู่ดี T_T))

 

แคสสิโอเปียจะอยู่ข้างๆพวกพี่เสมอ